Początki ruchu Sprawiedliwego Handlu (ang. Fair Trade), sięgają drugiej połowy lat 40. XX wieku, kiedy wspólnoty chrześcijańskie ze Stanów Zjednoczonych zainicjowały tzw. handel solidarnościowy. Podejmowane wtedy próby sprzedaży produktów pochodzących z małych wspólnot etnicznych z krajów tzw. Globalnego Południa miały na celu pomoc producentom poprzez zapewnienie im udziału w globalnej wymianie handlowej, zamiast dotacji i pomocy charytatywnej, zgodnie z koncepcją „wędki zamiast ryby”. Ruch Fair Trade (w skrócie FT) będący początkowo gestem solidarności kilku organizacji pozarządowych, ewoluował stając się zauważalnym elementem polityki zrównoważonego rozwoju.

Instytucjonalizacja ruchu FT, której początki datuje się na lata 70. XX w., przejawia się w powstaniu organizacji koordynujących certyfikację i przepływ produktów z certyfikatem Fairtrade od producentów w krajach rozwijających się do konsumentów w krajach tzw. Bogatej Północy. W drugiej połowie lat 80. XX w. Holandii powstał pierwszy znak certyfikujący Sprawiedliwego Handlu – Max Havelaar, który początkowo umieszczano na opakowaniach kawy. Obecnie oprócz kawy, certyfikacją FT objętych jest wiele produktów m.in. owoce, kakao, bawełna, kwiaty, orzechy, ryż, cukier, herbata, warzywa, wino, czekolada, miód, a nawet wyroby rzemieślnicze np. biżuteria czy piłki futbolowe.

Obecnie w 70 krajach świata działa prawie 2 tys.  spółdzielni drobnych wytwórców, zrzeszających ponad 2 mln pracowników, oferujących szeroką gamę produktów głównie rolniczych (ponad 37 tys.), sprzedawanych w 143 krajach świata i generujących premię rozwojową w wysokości 1,5 bln euro. 50% producentów działających w systemie FT posiada równocześnie certyfikat  rolnictwa ekologicznego.

Uczestnicy ruchu FT od początku swojego istnienia kierowali się standardami etycznymi, które w miarę rozwoju ruchu stworzyły zbiór 10 Zasad FT: